24/1/2008 - .................

Varlığı bile unutuldu kırmızı pabuçların

 Sahidenmi sahi bu sipariş iğrençliğin

 Tabanlarıma batan et dikenleri

 Kocaman bir davet veriyorlar,

 Unutulmuş, kırmızı ve ayakkabı için

Mezada çıkardılar adını kazıdığım tabloyu

Utandı

Unutulmuş kırmızı ve ayakkabı

Gözlerini bağladılar görmesin diye üç telli lirin

Kendine ait bir kafesi oldu ayaklarımın

Sahiden mi sahi bu taktığın sipariş prangalarım

Ağladı;

Unutulmuş,kırmızı ve ayakkabı

Hatırı yok dedi kırmızı’’hatırlanmaların’’

‘’işte’’dedi ayakkabı;karşılıklı bir çöl ve bir deniz

‘’ağlama’’dedi unutulmuş;

susuzluk bir yüze sattı kendini

vaha değil aslında aradığı

aradığı boyalı bir deniz

‘’anladım’’dedim

unutulmuş,kırmızı ve ayakkabıya

artık kimse güvercinleri sormasın bana

on beşi birden yok oldu bir günde.

Lavantaya sor,karanfile anlam yükleme

Gül dediğin gülmekle alakasız

Kan dediğin bende kalmadı…

Sevgili Dostum PENTAGON'DAN

8/12/2007 - BİLMEK

Hangi sevdaya vurgunduk, hangi tanrılarla içimizdeki
hangi geleceğe uzanacak şimdi ellerim
çamur deryalarından çıkıp
sevgiyi bilme adına
içimizden sökülüp gelip koşarcasına
bir ırmağı besleyen başka ırmaklar gibi

sancılarını tüm kalbimizde duyduğumuz
hayat
yaşanmalıydı,
yaşanmalıydı hepsi doyasıya
yaşanmalıydı hepsi onuruyla.

Çoğalmak zamanı şimdi
delice akan sular gibi
yetişmeli artık zamansızlığa
söküldük, yıprandık, üzüldük,
hiç yaşanmamışlara inat
artık yaşama zamanı doyasıya
sevgiyle ve özgürce
inadına
sarılmak binlerce yıllık düşlerimize
ve almak gücümüz yettiğince kaybettiklerimizi geri
ve kazanmak yeniden kaybettiklerimizi geri
ne kazanılacak varsa adı "sevgi" olsun şimdi

girdaplardan süzülüp çıkarak.

kalleş olmamalı insan
kaypak zeminlere yar yok artık bitti,
bitti artık yalanları ve kendileri
bir daha bu dünyaya hiç gelmemecesine
nasır tutmuş yüreklerde kaldı sevgisizlikler
demirledikleri limanlarda kaldı beyinleri
artık tutamayacaklar sevgiye tutunan gönülleri

hangi geleceğe yürüyecek şimdi çıplak ayaklarım
çamur deryalarının içerisinden çıkıp da
kalleş olmalımı insan

A.A

29/11/2007 - İsimsiz Şiir

kendi geçitine yol ararken

yeryüzü ile gökyüzü arasında bir kesit

bir tünel

bir ırmağın kenarında, arıların müziğiyle danseden

kelebekler

gibi mağrur, gibi onurlu

 

kendi geçitine yol ararken,

bir yılan gibi bilgi sürüyen, kartal gibi keskin bakışlı

 kurt gibi av kovalayan

bir gül gibi kalbini açan, insanlara

sevgi sevgi nidalarıyla

 

kendi geçitine yol ararken, hayatın dikenli yollarında

 

bir sevda türküsü

ince

narin duygularıyla

kopmadım, kopamadım diye haykıran

işte ordaydı...bulunduğu yerde

gökyüzüyle yeryüzünün kesiştiği o ufukta

o deli noktada...

bilirdi kendini....delirmeden

kendi geçitine yol ararken o umut noktasında

 

Sevgili Dostum Asthar'dan29 kasım 2007

30/10/2007 - Sevgi Duvarı

SEVGİ DUVARI

sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa
kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
dilimizde akşamdan kalma bir küfür
salonlar piyasalar sanat sevicileri
derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni
yakanda bir amonyak çiçeği
yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi
kumkapı meyhanelerine dadandık
önümüzde altınbaş altın zincir fasulye pilakisi
aramızda görevliler ekipler hızır paşalar
sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardın beni
yalnızlığım benim süpürge saçlım
ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi
baktım gökte bir kırmızı bir uçak
bol çelik bol yıldız bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık seçik ki
başucumda bir sen varsın bir de evren
saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
yalnızlığım benim çoğul türkülerim
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

CAN YÜCEL

 

5/10/2007 - Koşulsuz Sevginin Tanımı

~ Yazarı bilinmiyor ~

“ Sen dünya ile ilişki kurmak için kendi özel yolunu veya senin için doğru olduğunu hissettiğin yolu ararken, seni seviyorum. Olmayı istediğin insan olman ve benim veya başkalarının olman gerektiğini düşündüğü gibi biri olmaman önemlidir. Belki bazı zamanlar öyle olduğunu düşünmeme rağmen senin için neyin en iyi olduğunu bilemeyeceğimi kavrıyorum. Yaşamı senin gördüğün açıdan görerek senin bulunduğun yerlerde bulunmadım, neyi öğrenmeyi seçtiğini, onu nasıl öğreneceğini nasıl seçmiş olduğunu, kiminle ya da hangi zaman periyodunda öğreneceğini seçtiğini bilmiyorum. Senin gözlerinle bakarak yaşamda yürümedim, öyleyse neye gereksinimin olduğunu nasıl bilebilirim.

Giriştiğin eylemler ile ilgili benden bir yargılama düşüncesi veya sözcüğü olmadan dünyada olmana izin veriyorum. Bulunduğum bu yerde, söylediğin veya yaptığın şeylerde hata görmüyorum. Dünyamızın çeşitli veçhelerini algılamanın ve deneyimlemenin bir çok yolları olduğunu görüyorum. Her anda yaptığın seçimlere tereddütsüz izin veriyorum.

Bunu yargılamıyorum, çünkü eğer seni tekamül hakkından yoksun bıraksaydım, benim ve tüm diğerlerinin haklarını da yadsımış olurdum. Yürüyemeyeceğim bir yolu seçmiş olanlara, ben bu yola gücümü ve enerjimi katmayı seçemezken, tüm yaradılış için içimde Tanrı/Tanrıçanın bana ihsan etmiş olduğu sevgi armağanını asla senden esirgemem, seni severken ben de sevileceğim, ne ekersem onu biçerim.

Adımlar yaratarak veya eğer bu senin için uygunsa bir süre oturarak, kendi yolunu yürümek için özgür irade evrensel hakkına izin veriyorum. Bu adımları yargılamayacağım, bunlar ister büyük ister küçük olsun, ister hafif ister ağır olsun ya da seni yukarı ya da aşağıya çeksin ; çünkü bu sadece benim görüş açım. Bir şey yapmadığını görüyorum ve onu yargılamak değersiz ve yine de sen Tanrı/Tanrıçanın ışığı ile kutsanmış olarak dururken büyük şifa getiriyor olabilirsin.

İlahi düzenin daha büyük resmini her zaman göremeyebilirim. Çünkü, kendi tekamülünü seçmek tüm yaşamın elinden alınamayacak olan hakkıdır ve büyük sevgi ile kendi geleceğini belirleme hakkını kabul ediyorum.

Alçakgönüllülükle, gördüğüm yolun benim için en iyi olduğunu, bunun senin için de doğru olduğu anlamına gelmeyeceği kavrayışını kabul ediyorum. Ben, senin kendi yolunu bilmek için içsel heyecanı takip ederken, sana rehberlik edildiğini biliyorum.

Dünyamızdaki bir çok ırkların, dinlerin, geleneklerin, milliyetlerin ve inançların bize büyük zenginlik getirdiğini ve bize bu farklılıkların öğretilerinin faydalarını sağladığını biliyorum. Sevgiyi ve bilgeliği bütüne geri getirmek için her birimizin kendi eşsiz yolumuzda öğrendiğimizi biliyorum. Bir şeyi yapmak için sadece tek bir yol olsaydı, sadece tek bir kişiye gereksinim duyulacağını biliyorum. Farklı bir yerde doğmuş olmana ve benim inandığımdan farklı bir Tanrı/Tanrıçaya inanmana rağmen, yapman gerektiğini düşündüğüm şekilde davranırsan veya benim inandığım şeylere inanırsan, seni sadece sevmem, aynı zamanda senin gerçekten benim kardeşim olduğunu anlarım.

Hissettiğim sevgi Tanrı’nın tüm dünyası içindir. Her yaşayan şeyin Tanrı/Tanrıçanın bir parçası olduğunu biliyorum ve her bir insana, tüm ağaçlara, çiçeklere, her kuşa, ırmağa, okyanusa ve tüm dünyadaki tüm yaratıklara derin bir sevgi duyuyorum. İçimdeki en iyi ile sevgi dolu hizmette hayatımı yaşıyorum, ilahi gerçeğin mükemmelliğinde daha bilge, koşulsuz sevginin sevincinde daha mutlu olabilirim

Alıntıdır